„Posłuchaj… albo poniesiesz konsekwencje.”
Rozdział 6: Walka
Wrogi samolot nagle się zbliżył, wprawiając samolot w gwałtowne drgania. Panika ogarnęła kabinę.
„Próbują nas zastraszyć” – powiedziała Mara.
Pierwszy oficer wyglądał na przerażonego.
„Nie uciekniemy im. Jesteśmy nieuzbrojeni”.
Myśli Mary krążyły w kółko.
„W takim razie nie uciekamy” – powiedziała stanowczo.
„Czy ma pan pełną kontrolę ręczną?” zapytała kapitana.
„Tak, ale nigdy nie miałem do czynienia z czymś takim.”
"Ja mam."
Usiadła na fotelu drugiego pilota.
Rozdział 7: Manewr
Tajemniczy samolot kontynuował agresywne przeloty.
„Testują nasze reakcje” – wyjaśniła Mara. „Za każdym razem, gdy panikujemy, przejmują kontrolę”.
W radiu znów rozległ się groźny głos.
„Masz minutę, żeby wykonać polecenie.”
Mara to zignorowała.
Zamiast tego uważnie obserwowała radar.
„Zaraz nas znowu miną” – powiedziała.
„Kiedy to nastąpi, niespodziewanie zmienię wysokość i prędkość”.
Kapitan wyglądał na przerażonego.
„Ten samolot przewozi 300 pasażerów. Nie możemy wykonywać manewrów myśliwskich”.
„Nie zrobimy tego” – odpowiedziała spokojnie Mara.
„Po prostu latamy mądrzej”.
Rozdział 8: Ucieczka
Wrogie samoloty zbliżyły się.
„Teraz!” krzyknęła Mara.
Popchnęła stery do przodu, gwałtownie opuszczając samolot. Nagłe opadanie spowodowało, że przedmioty latały po kabinie.
Samoloty wroga przeleciały nad nimi całkowicie.
Natychmiast podniosła samolot i zmieniła kurs.
„To daje nam trochę czasu” – powiedziała.
„Ale oni wrócą.”
„Musimy być widoczni” – dodała.
Aktywowała wszystkie transpondery i systemy sygnałowe na pokładzie.
„To zaalarmuje kontrolę ruchu lotniczego” – powiedział kapitan.
"Dokładnie."
Rozdział 9: Drugie zagrożenie
Nagle zabrzęczał interkom w kokpicie.
„To Julia z kabiny” – powiedziała pilnie stewardesa. „Dwoje pasażerów w klasie biznes zachowuje się podejrzanie”.
Mary poczuła ucisk w żołądku.
Nie był to tylko atak zewnętrzny.
Ktoś na pokładzie był w to zamieszany.
„Nie pozwólcie im wejść do żadnych przedziałów” – rozkazała Mara. „Niech siedzą na miejscach”.
Kapitan wyglądał na zszokowanego.
„To było zaplanowane.”
Rozdział 10: Odwaga w chacie
W kabinie pasażerskiej wybuchł chaos, gdy jeden z podejrzanych mężczyzn wstał i pokazał broń.
„Zachowajcie spokój” – oznajmił. „Ten samolot zmienia kurs”.
Ale z miejsca 24D nagle wstał rosły biznesmen.
„Nie sądzę” – powiedział.
Natychmiast rzucił się na mężczyznę, a broń poleciała mu po podłodze.
Inny pasażer — emerytowany policjant — złapał drugiego podejrzanego.
W ciągu kilku chwil zwykli pasażerowie zastopowali zagrożenie.
W kokpicie Mara poczuła przypływ dumy.
Czasami odwaga pojawia się tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy.
Rozdział 11: Wróg osobisty
Radio znów zatrzeszczało.
„Kapitanie Dalton… wiem, że jesteś na pokładzie.”
Mara zamarła.
Rozpoznała głos.
„Victor Klov” – wyszeptała.
Były pilot wroga.
To nie było przypadkowe.
To było osobiste.
Rozdział 12–14: Ostateczna bitwa
Victor ustawił samolot w pozycji gotowej do ostatecznego ataku.
Mara wykonała brawurowy manewr, zmniejszyła moc i wysokość na tyle, by Victor znów przeleciał nad ziemią.
Chwilę później na horyzoncie pojawiły się dwa myśliwce — wojskowe myśliwce przechwytujące, które odpowiedziały na sygnał alarmowy.
Victor natychmiast się wycofał.
„Lot 417” – przekazał jeden z pilotów przez radio. „Mamy cię w eskorcie. Jesteś bezpieczny”.
Kapitan odetchnął z ulgą.
„Uratowałeś wszystkich.”
Rozdział 15–18: Nowa ścieżka
Kiedy samolot bezpiecznie wylądował w Londynie, pasażerowie otoczyli Maryę z wdzięcznością.
Ale nie czuła się bohaterką.
Poczuła się, jakby ktoś przypomniał jej, kim naprawdę jest.
